[ Physical Departure of Dr. Harbhajan Singh ]
ਜੁਲਾਈ 1996, ਸੇਂਟ ਗਿਲਗਨ ਵਿੱਚ ਸੁਰਿੰਦਰ ਕੌਰ ਦੁਆਰਾ ਸਤਿਸੰਗ ਪ੍ਰਵਚਨ (ਪੰਜਾਬੀ ਤੋਂ ਅਨੁਵਾਦ)
“ਤੁਹਾਨੂੰ ਭੌਤਿਕ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ —
ਜੋ ਪਦਾਰਥ ਤੋਂ ਬਣਿਆ, ਸਗੋਂ ਸਦਾ ਲਈ ਮੌਜੂਦ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਪਿਆਰ
ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ — ਜੋ ਕਿ ਗੁਰੂ ਦੇ ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਰੰਗੀ
ਹੋਈ ਹੈ — ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਰਹੇਗੀ।”
— ਹਰਭਜਨ ਸਿੰਘ (ਭਾਜੀ)
ਭਾਜੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਭੌਤਿਕ ਸਰੀਰ ਕੈਦੀ ਵਜੋਂ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਹਜ਼ੂਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਛੱਡਿਆ। ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਜੀਵਨ ਮਿਸ਼ਨ ਅਤੇ ਸਮੁੱਚੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਸੇਵਾ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਗੁਰੂ ਦੇ ਮਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਵਧਾਇਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਅੰਦਰਲੇ ਮੰਡਲਾਂ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ। ਇਹ ਇੱਕ ਸੱਚੇ ਗੁਰਮੁੱਖ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਨੂੰ ਸਾਬਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਮੰਡਲਾਂ ਤੱਕ ਉਹ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਸਭ ਕੁਝ ਗੁਰੂ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਗੁਰਮੁੱਖ ਵਿਚਕਾਰ ਪਿਆਰ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ।
ਭਾਜੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਜ਼ੂਰ ਦੀ ਸਿਹਤ ਬਾਰੇ ਚਿੰਤਤ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਹਜ਼ੂਰ (ਸੰਤ ਕਿਰਪਾਲ ਸਿੰਘ) ਨੇ ਭਾਜੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ:
“ਤੁਸੀਂ ਰੱਬ ਦੇ ਡਾਕਟਰ ਹੋ।”
ਹਰ ਕੋਈ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਕਿ ਭਾਜੀ ਹਜ਼ੂਰ ਦੇ ਕਿੰਨੇ ਨੇੜੇ ਸੀ। ਹਜ਼ੂਰ ਨੇ ਭਾਜੀ ਨੂੰ ਮਿਸ਼ਨ ਅਤੇ ਕਿਰਪਾਲ ਸਾਗਰ ਸੰਬੰਧੀ ਆਪਣੇ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਸਾਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ।
ਭਾਜੀ ਹਜ਼ੂਰ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਪਲ ਤੱਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹੇ ਅਤੇ ਹਜ਼ੂਰ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤਿਆਗਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਰੀ ਵਿਵਸਥਾ ਸੰਭਾਲੀ ਅਤੇ ਹਜ਼ੂਰ ਦੇ ਨਾਸ਼ਵਾਨ ਸਰੀਰ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕੀਤੀ। ਇਹ ਤੱਥ ਕਿ ”ਹਜ਼ੂਰ ਨੇ ਇਹ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਭਾਜੀ ਨੂੰ ਸੌਂਪੀ”, ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਹਜ਼ੂਰ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ-ਮਿੱਕ ਸਨ। ਪਰ ਉਦੋਂ ਉਹ ਕਿੱਥੇ ਸਨ ਜੋ ਉਸਦੇ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਹੋਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਸਨ? ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਹਜ਼ੂਰ ਦੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਭੌਤਿਕ ਸਰੀਰ ਛੱਡਿਆ। ਇਹ ਨਿਰਣਾ ਕਰਨਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ‘ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕਿੱਥੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹਨ।
ਹਜ਼ੂਰ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਵੈ-ਘੋਸ਼ਿਤ “ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ” ਦੁਆਰਾ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਮੋਮਬੱਤੀ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਪੂਰਨ-ਪੁਰਸ਼ ਕਦੇ ਵੀ ਦੁਨਿਆਵੀ ਸਨਮਾਨਾਂ ‘ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਸਵੈ-ਨਿਯੁਕਤ “ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ” ਇਸ ਲਈ ਬਹੁਤ ਉਤਸੁਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਹਜ਼ੂਰ ਦੇ ਸਰੀਰਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਵਤਖੋਰ ਦੇ ਅਸਲੀ ਚਿਹਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਏ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨੋਰਥਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ।
ਹਾਲਾਂਕਿ, ਭਾਜੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਇਹ ਸੀ ਕਿ…
“ਮਹਾਰਾਜ ਜੀ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੀ ਤਬਦੀਲੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ,
ਦਿਸ਼ਾ-ਨਿਰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸਖ਼ਤੀ ਨਾਲ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ,
ਅਤੇ ਸਿਧਾਂਤ ਨੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਅਮਲ ਵਿੱਚ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਵੇ।”
ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ ਕਿ ਮਹਾਰਾਜ ਜੀ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਪੂਰੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਇਸ ਗੱਲ ‘ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਸਰਵਉੱਚ ਸ਼ਕਤੀ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਰਹੇਗੀ। ਯੂਨਿਟੀ ਆਫ਼ ਮੈਨ (Unity of Man) ਦੇ ਨਾਲ ਇਹ ਸਿੱਖਿਆ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੱਚ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਅਨੁਕੂਲ ਹੋਵੇਗੀ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਕਰੇਗੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਹਰ ਗੱਲ ਨੂੰ ਅਮਲ ਵਿੱਚ ਲਿਆਂਦਾ ਹੋਇਆ ਦੇਖਣਗੇ। ਭਾਜੀ ਨੇ ਸਰੀਰ ਛੱਡਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਭਰੋਸਾ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਯੂਨਿਟੀ ਆਫ਼ ਮੈਨ ਨਾਲ ਸਿੱਖਿਆ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਾਜ਼ਾ ਅਤੇ ਸਪਸ਼ਟ ਰਹੇਗੀ। ਭਾਜੀ ਵਰਗੀਆਂ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਸ਼ਕਤੀਆਂ — ਜੋ ਹਜ਼ੂਰ ਦੇ ਸੱਚੇ ਗੁਰਮੁੱਖ ਸਨ — ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਹਨ ਅਤੇ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਭਾਜੀ ਦੀ ਹਜ਼ੂਰ ਅੱਗੇ ਇੱਕੋ ਇੱਕ ਇੱਛਾ ਸੀ . . .
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਿਸ਼ਨ ਪੂਰੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਫੁੱਲਤ ਹੋਵੇ।
ਹਜ਼ੂਰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ, ਹੁਣ ਤੱਕ ਕਿਸੇ ਨੇ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਇਹ ਬੇਨਤੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਭਾਜੀ ਨੇ ਹਜ਼ੂਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਚੇਲੇ (ਗੁਰਮੁੱਖ) ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੇਣ ਲਈ ਕਿਹਾ। ਹਜ਼ੂਰ ਸਹਿਮਤ ਹੋਏ ਅਤੇ ਅੱਗੇ ਕਿਹਾ,
“ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਜ਼ਰ-ਖਰੀਦ ਗ਼ੁਲਾਮ ਹੋ, ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਸੰਤ ਤੋਂ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਹੋਵੋਗੇ।”
ਭਾਜੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਾਰਾ ਜੀਵਨ ਮਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਪ੍ਰਫੁੱਲਤ ਕੀਤਾ। ਜੇਕਰ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਸਰੋਵਰ ਦੀ ਉਸਾਰੀ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਅਜਿਹਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ ਹੋਵੇ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਧਰਮਾਂ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਬਣਾਏ ਗਏ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਜਿਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਨੀਂਹ ਰੱਖੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਅੰਤਰ ਵਿੱਚ ਜਾਣਾ ਪਵੇਗਾ ਤਾਂ ਜੋ ਇਹ ਪੂਰਾ ਹੋ ਸਕੇ। ਇਹ ਇੱਕ ਕਾਨੂੰਨ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਆਤਮਾਵਾਂ ਲਈ ਭੋਜਨ — ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਕਿਰਪਾ ਜੋ ਕਿਰਪਾਲ ਸਾਗਰ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ — ਅੰਤਰ ਵਿੱਚ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬਾਹਰਲੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਭਾਜੀ ਜਾਂ ਤਾਂ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਸਨ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਨੀਂਹ ਤਿਆਰ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ ਵੀ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ।
ਹਜ਼ੂਰ ਨੇ ਐਸਾ ਗੁਰਮੁੱਖ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ ਜਿਸਨੇ ਮਾਲਕ ਦਾ ਨਾਮ ਯੁੱਗਾਂ-ਯੁੱਗਾਂ ਤੱਕ ਚਮਕਾਇਆ। ਕਰੋੜਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਗੁਰਮੁੱਖ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਸਭ ਉਸ ਦੀ ਮਿਹਰ ਹੈ।
ਸੁਰਿੰਦਰ ਕੌਰ
(Surinder Kaur)
❊ ❊ ❊
ਉਹ ਮਾਲਕ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਨਾਲ ਜੋੜਦਾ ਹੈ,
ਉਹ ਮਾਲਕ ਹੈ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।(1)
ਉਹ ਕ੍ਰੋਧ ਅਤੇ ਕਾਮੁਕ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੇ ਘੜੇ ਨੂੰ ਤੋੜਦਾ ਹੈ,
ਲੱਖਾਂ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਅਸੀਸ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਉਹ ਲਗਾਵ ਦਾ ਜਾਲ ਕੱਟਦਾ ਹੈ,
ਆਪਣੇ ਬਚਨ ਦੁਆਰਾ ਉਹ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਅਸੀਸ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਨਾਲ ਮੈਲ ਧੋਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਮੈਂ ਅਜਿਹੇ ਸਤਿਗੁਰੂ ਤੋਂ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਕੁਰਬਾਨ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ,
ਉਹ ਇੱਥੇ ਅਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਾਡਾ ਸਹਾਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਲੱਖਾਂ ਹੀ ਜਨਮ ਵਿਅਰਥ ਗੁਆ ਲਏ।
ਹੁਣ ਹਨੇਰਾ ਖਤਮ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਾਲ
ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਤਾਰੇ ਅੰਦਰੋਂ ਟਿਮਟਿਮਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਮਨ ਦੇ ਕਾਰਨ ਸਾਰੇ ਬੰਧਨ ਉਹ ਕੱਟਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਸ਼, ਮਾਲਕ ਦਾ ਮੁਖਾਰਬਿੰਦ ਬਣ ਗਿਆ
ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ।
ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਖੁਦ ਮੇਰੇ ‘ਤੇ ਰਹਿਮ ਕੀਤਾ।
ਉਸਨੇ ਮੇਰਾ ਮੇਲ ਉਸ ਕਿਰਪਾਲੂ ਮਾਲਕ ਨਾਲ ਕਰਾਇਆ,
ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
— ਹਰਭਜਨ ਸਿੰਘ
ਵਾਪਸ ਜਾਓ ^
ਫੁਟਨੋਟ:
(1) ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਗੁਰੂ ਪਹਿਲਾਂ ਚੇਲੇ ਨੂੰ (ਆਪਣੇ ਧਿਆਨ ਦੁਆਰਾ) ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।